ரமலான் ஆசிர்வதிக்கப்பட்ட மாதம்!!

ரமளான் என்ற நம்முடைய மரியாதைக்குரிய விருந்தாளி வருடம் ஒரு முறை நம்மை நோக்கி வருகின்றது. இந்த மாதம் தான் இறைவனிடமிருந்து நமக்கு கருணையையும் மற்றும் மன்னிப்பையும் பெற்றுத் தரக் கூடிய மாதமாக இருக்கின்றது. நபிகள் நாயகம் முஹம்மது (ஸல்) அவர்கள் இந்த மாதத்தின் வருகையைப் பற்றிய செய்தியை மக்களுக்கு இவ்வாறு அறிவிப்பவர்களாக இருந்தார்கள் :

அறிந்து கொள்ளுங்கள்! உங்களை நோக்கி ஒரு மிகப்பெரிய ஆசிர்வதிக்கப்பட்ட மாதம் ஒன்று வந்து  இருக்கின்றது. அல்லாஹ் அந்த மாதத்தில் நோன்பு நோற்பதை உங்களுக்கு கடமையானதொன்றாக ஆக்கி வைத்திருக்கின்றான், மற்றும் அதன் இரவுத் தொழுகையை விரும்பத்தக்கதாக ஆக்கி இருக்கின்றான். வந்திருக்கக்கூடிய கூடிய அந்த மாதத்தில் ஒரு இரவு இருக்கின்றது, அந்த ஒரு இரவானது ஆயிரம் மாதங்களை விடச் சிறந்தது (அதாவது, அந்த ஒரு இரவில் செய்யக் கூடிய வணக்கமானது, அதே வணக்கத்தை இடைவிடாது ஆயிரம் மாதங்கள் செய்வதற்குச் சமமாக இருக்கின்றது.) அல்லாஹ்வின் நெருக்கத்தைப் பெற்றுக் கொள்ள விரும்பும் ஒருவர் அந்த மாதத்தில் ஒரு நல்லதைச் செய்து கொள்ளட்டும், அந்த நன்மையான அந்த நல்லகாரியத்தைச் செய்பவர் ஒரு கடமையாக்கப்பட்டதொரு அமலைச் செய்தவராகக் கருதப்படுவார், மேலும் அந்த மாதத்தில் யாரொருவர் கடமையானதொரு அமலைச் செய்கின்றாரோ அவர் பிற மாதத்தில் அதே அமலைச் செய்ததைப் போல 70 மடங்கு கூலியைப் பெற்றுக் கொள்வார். இது ஒரு சகிப்புத் தன்மை மிக்கதொரு மாதம், அந்த சகிப்புத் தன்மைக்குரிய கூலி, இறைவன் வழங்கவிருக்கும் சொர்க்கமேயாகும். மேலும் இது ஒரு சமத்துவமிக்கதொரு மாதமாகும், இந்த மாதத்தில் இறைநம்பிக்கையாளர்கள் செய்யக் கூடிய அமல்களின் காரணமாக அவர்களது (மறுமைப் பயணத்திற்கான தேவைகள்) நன்மைகள் பன்மடங்காகப் பெருகுகின்றன. யாரொருவர் நோன்பாளிக்கு நோன்பு திறப்பதற்கு உணவளிக்கின்றாரோ அல்லது குடிப்பதற்குப் பானங்கள் வழங்குகின்றாரோ, அவருக்கு அவருடைய பாவங்கள் மன்னிக்கப்படுகின்றன, அவரது தோள்கள் நரக நெருப்பில் கருகுவதனின்றும் காக்கப்படுகின்றன, மேலும், அந்த நோன்பு திறப்பதற்காக ஒருவர் நோன்பாளிக்கு உணவளிப்பதனால், நோன்பு நோற்றவருக்கு வழங்கப்பட இருக்கின்ற நன்மைகளில் எதுவொன்றும் குறைத்து விடவும் மாட்டாது, அவருக்குரிய கூலியே அவருக்கு எந்தவித குறையும் இன்றி வழங்கப்படும். நம் அனைவராலும் நோன்பாளிக்கு நோன்பு திறப்பதற்கு உணவளிக்க முடியாதே என்று மக்கள் தங்களது இயலாமையின் காரணமாக மன வேதனையுடன் கூறுவதைக் காண்கின்றோம்.

ஆனால் இறைவன் கூறுகின்றான், நோன்பாளி நோன்பு திறப்பதற்காக நீங்கள் கொடுக்கும் ஒரு தம்ளர் பானம் – அதாவது பால், தண்ணீர், அல்லது ஒரு பேரீச்சம் பழத்திற்குக் கூட அதற்கான கூலியை இறைவன் வழங்குவதற்குத் தயாராக இருக்கின்றான். உங்களில் யாரொருவர் ஒரு நோன்பாளி நோன்பு திறப்பதற்காக முழு உணவு வழங்குகின்றாரோ அல்லது பானம் வழங்குகின்றாரோ, அத்தகைய நபர்களுக்கு மறுமை நாளிலே யாருடைய உதவியும் கிடைக்காத அந்த நாளிலே இறைவன் தன்னுடைய கவ்தர் தடாகத்திலே நீரருந்தச் செய்வான், அந்த கவ்தர் தாடகத்திலே நீரந்திய ஒருவருக்கு அவர் சொர்க்கச் சோலையிலே புகும் வரைக்கும் தாகமென்பதே எடுக்காது. இந்த ரமளான் மாதத்தில், நீங்கள் அநேகமான நான்கு கட்டளைகளைக் கட்டாயமாகப் பின்பற்றி வேண்டியதிருக்கும். அதில் இரண்டு கட்டளைகள் உங்களது இறைவனுடைய நெருக்கத்தைப் பெற்றுக் கொள்ள அவனுக்கு உகந்தவாறு செயல்படுதல், அடுத்த இரண்டு மிகவும் இன்றியமையாத அமல்களாகும். முதல் இரண்டும் நீங்கள் எடுத்துக் கொண்ட ஈமானின் பிரகாரம் – அந்தக் கலிமாவின் பிரகாரம் உங்களை இறைவனுக்கும் அவனது தூதருக்கும் கட்டுப் பட்டவர்களாக நடத்தல் மற்றது, இறைவனிடம் பாவ மன்னிப்பு வேண்டுதல். அடுத்து உள்ள இன்றியமையாத கடமைகளாவன : சொர்க்கச் சோலைகளில் நம்மை சேர்த்து விடுவதற்கு இறைவனிடம் மன்றாடுதல் மற்றும் நரக நெருப்பிலிருந்து பாதுகாப்புத் தேடுதல் ஆகியவைகளாகும். (பின் குஸைமா)

இந்த ரமளான் மாதத்து நோன்பு என்பது மற்ற கடமைகளைப் போல பிறரது கண்ணுக்குத் தெளிவாக அறிந்து கொள்ளக் கூடியதொரு அமலல்ல. இதனால் தான் இறைவன் கூறுகின்றான் : இந்த நோன்பானது எனக்குரியது, என்று கூறுகின்றான். ஏனென்றால் இந்தக் கடமையாக்கப்பட்ட நோன்பானது, நோன்பை நோற்கின்றவருக்கு மட்டுமே அறிந்திருக்கக் கூடிய தனிப்பட்டதொரு அமலாகும். நோன்பு வைத்திருக்கின்றவர் நோன்பாளியா அல்லது நோன்பாளி இல்லையா என்பதை அல்லாஹ் ஒருவன் மட்டுமே அறிந்தவனாக இருக்கின்றான். முற்றும் தொழுகை, ஹஜ், ஜக்காத் போன்றவற்றை மற்ற அனைவராலும் அறிந்து கொள்ள இயலுவது போல, நோன்பை மற்றவர்களால் அறிந்து கொள்ள இயலாது.

நோன்பானது ஒரு மனிதனுடைய சகிப்புத் தன்மைக்கு வைக்கப்படும் தேர்வாக இருந்து கொண்டிருக்கின்ற அதே வேளை, சுய ஒழுக்கத்தின் அடிப்படையில் நோன்பானது முஸ்லிம்களிடையே சமத்துவத்தைப் போதிக்கின்றது, அதன் மூலம் அவர்கள் ஒரே நேரத்தில் நோன்பை வைக்கின்றார்கள், மற்றும் ஒரே நேரத்தில் நோன்பைத் திறக்கின்றார்கள், நோன்பு வைக்கக் கூடிய அவர்கள் ஏழையாக இருந்தாலும் அல்லது பணக்காரர்களாக இருந்தாலும் சரியே, அல்லது அவர்கள் வெள்ளை நிறமுடையவராகவோ அல்லது கறுப்பு நிறமுடையவராவோ இருந்தாலும் சரியே. இது இஸ்லாத்தில் மட்டுமே இருக்கின்ற குறிப்பிடத்தக்கதொரு அம்சமாகும். ஓருவர் நோன்பு நோற்றிருக்கும் பொழுது அவர் பசியை உணர்கின்றார், அவர் உணர்கின்ற அந்தப் பசி மற்றும் தாகமானது, அல்லாஹ்வினுடைய அந்த அன்பைப் பெற்றுக் கொள்வதற்காக அல்லாமல், வேறு எதற்காகவும் அந்த நோன்பை அது தரும் பலவீனத்தை, தாகத்தை, பசியைப் பொறுத்துக் கொள்பவராக அவர் இல்லை.

Tamil Islamic Library

அத்தியாயம்-5. திரித்துக் கூறப்பட்டு வரும் பகுதிகள். (1)

முஸ்லிம்களால் மறக்கப்பட்டுவிட்ட – மற்றவர்களால் முற்றிலும் திரித்துக் கூறப்பட்டு வரும் இஸ்லாத்தின் சில பகுதிகள் குறித்து இங்கே விவாதிக்கப் போகின்றோம். இந்தப் பகுதிகள் பற்றிய உண்மையான விளக்கங்களைத் தந்திட எல்லா முயற்சிகளும் மேற்கொள்ளப்பட்டுள்ளன. இந்த முயற்சிகளில் மன்னிப்புக் கேட்பதைப் போன்றதொரு மனநிலையை உருவாக்கிக் கொள்ளவேண்டாம். ஏனெனில் இஸ்லாம் இதை முற்றாக வெறுக்கின்றது. இன்னும் இஸ்லாத்தில் இதற்குத் தேவையில்லை. அதுபோலவே சிலரை முகஸ்துதி செய்திட வேண்டியதுமில்லை. சில, பலரைத் திருப்திபடுத்திட வேண்டியதுமில்லை. சிலரைச் சாடிட வேண்டியதுமில்லை. ஏனெனில் இஸ்லாம் இவை போன்றவற்றைச் சகித்துக் கொள்வதேயில்லை. இஸ்லாம் நம்மிடம் நேரிய எண்ணத்தையும், நேரிய செயல்களையும் எதிர்பார்க்கின்றது. துன்பங்கள் ஆயிரம் வரினும் அஞ்சாது நேர்மையைக் கடைபிடித்திட கட்டளையிடுகின்றது. Continue reading அத்தியாயம்-5. திரித்துக் கூறப்பட்டு வரும் பகுதிகள். (1)

அத்தியாயம்-3 தொழுகையின் நிபந்தனைகள்

தொழுகை முஸ்லிமாகிய ஒவ்வொரு ஆணும், பெண்ணும் நிறைவேற்ற வேண்டிய கடமையாகும்:

1. புத்தி சுவாதீனமுள்ளவர்கள் அனைவரும் தொழுகையை நிறைவேற்றியாக வேண்டும்.

2. ஓரளவுக்கு மனப்பக்குவம் அடைந்தவரும், வயதுக்கு வந்தவர்களும் (பொதுவாக பதினான்கு வயது) தொழுகையை நிறைவேற்றியாக வேண்டும்.

குழந்தைகள் ஏழு வயதை அடைந்தவுடன் தொழும்படி பெற்றோர்கள் அறிவுரை கூற வேண்டும். பத்து வயதை அடைந்தவுடன் அதனை கட்டாயப்படுத்த வேண்டும்.

3. கடுமையாக நோய்வாய்ப்பட்டவர்களும், மாதவிடாய் காலத்திலிருக்கும் பெண்கள், (அதிகமாகப் பத்து நாட்கள்) மகப்பேறு காலத்திலிருக்கும் பெண்களும் (அதிகமாக நாற்பது நாட்கள்) தொழுகையை நிறைவேற்ற வேண்டாம். Continue reading அத்தியாயம்-3 தொழுகையின் நிபந்தனைகள்

அத்தியாயம்-2 சாந்தி (அமைதி) இஸ்லாத்தின் பார்வையில்

இஸ்லாம், சாந்தி அல்லது அமைதி என்பதை எப்படி அணுகுகின்றது என்பதை அறிந்துகொள்ள ஒருவர் இஸ்லாத்தின் சில அடிப்படைகளை மட்டும் கவனித்தால் போதுமானது. சாந்தி – சமாதானம் (மன அமைதி) இஸ்லாம் இவை அனைத்தும் ஒரே வேரிலிருந்து பிறந்தவைகளே! ஆதலால், இவைகள் அனைத்தும் ஒன்றோடொன்று பிணைந்தவைகளே! இறைவனின் அழகிய பெயர்களில் ஒன்று சாந்தி – அமைதி. முஸ்லிம்கள் ஒவ்வொரு இறை வணக்கத்தையும் (தொழுகையை) முடிக்கும்போது இறைவனிடம் அமைதியை வேண்டியே – இறைஞ்சியே முடிக்கின்றனர். முஸ்லிம்கள் இறைவனிடம் திரும்பிடும்போது, அமைதியைக் கொண்டே முகமன் கூறப்படுகின்றார்கள். முஸ்லிம்கள் தினமும் ஒருவரை ஒருவர் அமைதியைக் கொண்டே முகமன் கூறி வரவேற்கின்றனர் – வாழ்த்துகின்றனர் – விட்டுப் பிரிகின்றனர். Continue reading அத்தியாயம்-2 சாந்தி (அமைதி) இஸ்லாத்தின் பார்வையில்

அத்தியாயம்-1 அடிப்படை நம்பிக்கைகள் (பகுதி-1)

உண்மையான முஸ்லிம் ஒருவர் பின்வருவனவற்றை நம்புகிறார்.

1. இறைவன் ஒருவனே. அவன் மேலானவன், நிரந்தரமானவன், முடிவற்றவன், வல்லவன், கருணையுள்ளவன், அளவற்ற அன்புடையவன், படைத்தவன், பரிபாலிப்பவன், பாதுகாப்பவன். இவற்றை ஒரு முஸ்லிம் பரிபூரண நம்பிக்கைக் கொள்கிறார்.

இந்த நம்பிக்கை உறுதிபெற இறைவனையே முழுமையாக நம்பியிருக்க வேண்டும். அவனிடமே தஞ்சம் புக வேண்டும். அவனுடைய ஆணைகளுக்கு அடிபணிந்திட வேண்டும். அவனுடைய உதவிகளையே சார்ந்திருக்க வேண்டும். இந்த நம்பிக்கை மனிதனுக்கு கௌரவத்தை அளிப்பதோடு அவனை அச்சத்திலிருந்தும், விரக்தியிலிருந்தும், குற்றங்களிலிருந்தும், குழப்பங்களிலிருந்தும் பாதுகாக்கின்றது.

2. ஒரு முஸ்லிம் இறைவனின் தூதர்கள் அனைவரையும் நம்புகிறார். இறைவனின் தூதர்களுக்கிடையில் அவர் எந்தவித வேற்றுமைகளையும் பாராட்டுவதில்லை.

ஒவ்வொரு சமூகத்திற்கும் இறைவனிடமிருந்து ஒரு எச்சரிக்கையாளர் அல்லது ஒரு தூதர் வந்துள்ளார்கள். இத்தூதர்கள் நன்மையின் நனிசிறந்த போதகர்கள். நேர்மையின் உறைவிடங்கள். அவர்கள் மனித இனத்திற்கு அறிவூட்டுவதற்காகவும், இறைவனின் தூதை மனித இனத்திற்கு கொண்டு வந்து சேர்க்கவும் இறைவனால் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டவர்கள். வரலாற்றின் வெவ்வேறு காலகட்டங்களில் அவர்கள் அனுப்பப்பட்டார்கள். ஒவ்வொரு சமூகத்திற்கும் ஒரு இறைத்தூதரோ அல்லது அதற்கு மேற்பட்ட இறைத்தூதர்களோ அனுப்பப்பட்டார்கள்.

சில காலங்களில் இரண்டு அல்லது அதற்கு மேற்பட்ட இறைத்தூதர்கள் ஒரே காலத்தில் ஒரே சமூகத்திற்கு அனுப்பப்பட்டனர். இறைவனின் அருள்மறையாம் திருமறை குர்ஆன் 25 இறைத்தூதர்களின் பெயரைக் குறிப்பிடுகின்றது. முஸ்லிம்கள் இவர்கள் அனைவரையும் இறைவனால் அங்கீகரிக்கப்பட்ட இறைத்தூதர்களே என நம்பி ஏற்றுக் கொள்கிறார்கள்.

முஹம்மத் (ஸல்) அவர்களைத் தவிர ஏனைய நபிமார்கள் ஒரு குறிப்பிட்ட சமூகத்திற்கோ அல்லது ஒரு குறிப்பிட்ட நிலப்பரப்புக்கோ அனுப்பப்பட்ட இறைத்தூதர்கள் எனத் தெரிகிறது. இருப்பினும் எல்லா இறைத்தூதர்களின் மார்க்கமும், அவர்கள் கொண்டுவந்த இறைத்தூதும் ஒன்றாகத்தான் இருந்து வந்திருக்கின்றது. அதுதான் ’இஸ்லாம்’. ஏனெனில் அது இறைவன் எனும் ஒரே ஆதாரத்திலிருந்து, ஒரே நோக்கத்திற்காக வந்தது. அதாவது மனித இனத்தை இறைவன் காட்டிய நேரிய பாதையில் வழி நடத்துவதாகும்.

விதிவிலக்குகள் எதுவுமின்றி இறைவனின் தூதர்கள் அனைவரும் மரணத்திற்கு உட்பட்ட மானிட பிறவிகளே! அவர்கள் வேத வெளிப்பாடுகளைப் பெற்றவர்கள், சில குறிப்பிட்ட பணிகளை நிறைவேற்றுவதற்காக இறைவனால் நியமிக்கப்பட்டவர்கள். இறைவனின் தூதர்களில் முஹம்மத் (ஸல்) அவர்களே இறுதியானவர். மகத்துவமிக்கவர்!.

இது தாமாக தமது வசதிக்காக வைத்துக்கொண்ட நம்பிக்கையல்ல. இஸ்லாத்தின் ஏனைய நம்பிக்கைகளைப்போல இதுவும் ஆதாரபூர்வமான, வாத பிரதிவாதங்களின் அடிப்படையில் அமைந்தது. இங்கு நூஹ், இப்ராஹீம், இஸ்மாயீல், மூஸா, ஈஸா, முஹம்மத் (இவர்கள் அனைவர் மீதும் இறைவனின் சாந்தியும், ஆசிகளும் உண்டாவதாக!) போன்ற சில தூதர்களின் பெயர்களைக் குறிப்பிடுவது பயனுள்ளதாக இருக்கும்.

திருக்குர்ஆன் முஸ்லிம்களுக்கு இவ்வாறு கட்டளையிடுகின்றது:

அல்லாஹ்வையும், எங்களுக்கு அருளப்பெற்ற இவ்வேதத்தையும், இப்ராஹீம், இஸ்மாயீல், இஸ்ஹாக், யாக்கூப், முதலியவர்களுக்கும், இவர்களுடைய சந்ததிகளுக்கும், அருளப்பெற்ற யாவற்றையும், ஏனைய நபிமார்களுக்கு அருளப்பட்டிருந்தவற்றையும் நாங்கள் நம்புகின்றோம். அவர்கள் எவரிடையேயும் நாங்கள் பாகுபாடு காட்டுவதில்லை. இன்னும் இறைவனுக்கே நாங்கள் அடிபணிகின்றோம். (அல்குர்ஆன்: 2:136) ஒப்புநோக்குக. (3:84, 4:163-165, 6:84-87)

3. மேலே சொன்னவற்றின் விளைவாக முஸ்லிம்கள் இறைவனின் எல்லா வேதங்களையும், வேத வெளிப்பாடுகளையும் நம்புகின்றார்கள். இவ்வேதங்கள் இறைவனின் நேரிய பாதையை தம் மக்களுக்கு காட்டுவதற்காக இறைத்தூதர்களால் இறைவனிடமிருந்து பெறப்பட்டதாகும். திருக்குர்ஆனில் இப்ராஹீம், மூஸா, தாவூத், ஈஸா ஆகியோருக்கு வழங்கப்பட்ட வேதங்கள்பற்றி குறிப்பாக சொல்லப்பட்டுள்ளது. முஹம்மத் (ஸல்) அவர்களுக்கு திருக்குர்ஆன் வெளிப்படுத்தப் படுவதற்கு வெகுநாட்களுக்கு முன்பே இந்த வேதங்களில் சில தொலைந்து விட்டன. சில இடைச்செருகல்களுக்கு உள்ளாயின. மற்றவை மறக்கப்பட்டு விட்டன. அல்லது புறக்கணிக்கப்பட்டு விட்டன அல்லது மறைக்கப்பட்டு விட்டன. Continue reading அத்தியாயம்-1 அடிப்படை நம்பிக்கைகள் (பகுதி-1)